Gewoon mooi

Beetje bij beetje raken ze aan mij gewend; de mussen van het Brúne Peardsje, de plek waar ik woon. Als ik ik handje lijnzaad over de tegels strooi, rollen ze bijkans over elkaar heen. Zo ook deze huismusman, hier even uitbuikend op ons schut. De contrastrijke kleuren van het voorjaar, met diepe leverbruine, staalgrijze en roestbruine kleuren, is verdwenen. Toch is zijn sobere pakje meer dan het aankijken waard en zo blijkt maar weer dat het mooie zich vaak in het gewone openbaart.

Boterbuik

Wintertijd, zaagbekkentijd! Hoewel de aantallen nu bescheiden zijn - alleen bij strenge vorst laten duizenden grote zaagbekken zich naar ons land afzakken - drijven er deze morgen toch zeker een twintigtal 'boterbuiken' in de wateren rond Kornwerderzand, het voormalig werkeiland van de afsluitdijk. Viseter pur sang, getuige zijn prachtig gekarteld 'bestek'. Jaagt vaak in groepen, waarbij hij tot wel vier minuten onder water kan blijven. Nu is het moment om ervan te genieten; eind februari vertrekken ze weer naar hun noordelijke broedgebieden. Trek wel warme kleding aan, de wind die over het winterse wad blaast, is ijzig koud!

Verbaasd

Vanuit mijn luie stoel zie ik deze jonge buizerd vanaf een lantaarnpaal naar binnen staren. Voor een moment kijken we elkaar in de ogen. Beiden even verbaasd. Dan is hij verdwenen.

Recent
Archief