Tegenwind

Klassiek: graspieper op paal. Een prachtige plaat van Johan Kootstra, geschoten bij het Lauwersmeer. Deze piipljurk heeft een (stevige) wind in de rug. Letterlijk dan, want figuurlijk gaat het de soort, in het kielzog van grutto, kievit, tureluur en veldleeuwerik, allerminst voor de wind. Want anders dan zijn naam doet vermoeden, is hij vrijwel in geen enkel grasland meer te vinden. Jammer, want hoe mooi is hij in zijn bescheiden pakje van bruinen en gelen, afgezet met zwarte bies. Ongewoon gewoon! Vrijwel onzichtbaar, tot hij zich van de grond het zwerk in tilt. Vervolgens, eenmaal op het hoogste punt aangekomen, 'giet 't oan' en stort hij een in tempo en toon oplopend 'wiet-wiet-wiet' over

Diminuendo Ritardando

Begin april, als de kastanjeknoppen op knappen staan, arriveert overal de fitis. Geel en groen als de hem omringende berkekatjes en het ontluikend loof. Hier zingt hij zijn lied. 'Een lied zo vol met smart' zou Hazes zingen. Een lied dat zo fleurig begint, maar na een snik in de stem versterft in een onbeschrijfelijk weemoedig slot. Diminuendo ritardando voor wie bladmuziek speelt. Ooit schoot een Engelse ornitholoog voor zijn verzameling een een zingend mannetje. De hagel doorkliefde alleen een van zijn ragfijne pootjes. Het diertje schrok even, maar bleef op één pootje zijn wegkwijnend lied voordragen. Nooit heeft de man meer een vogel geschoten.

Recent
Archief