Oktober, de Oude Venen.In een desolaat decor van afstervend riet en onpeilbaar zwart water houdt Neerlands kleinste snip zich schuil: het bokje (heale snip). Bokjes zijn echte einzelgängers, je ziet ze vrijwel altijd alleen. Áls je ze ziet, want in hun met rietpatroon bedrukte verenpak, weet je nooit waar het riet eindigt en het bokje begint.  Alleen wanneer een mensenvoet hem dreigt te pletten, gaat hij op de wieken en zien we zijn twee gele rugstrepen en prachtige metaalglanzen. Ooit zou hij bij ons hebben gebroed. Zou, want hard bewijs ontbreekt. We zien ze voornamelijk in de herfst, wanneer hij zich laat afzakken uit zijn Scandinavische broedgebieden en hier komt bijtanken.Dus wie bokjes wil zien, gaat nu op pad, zigzaggend door plas en dras. En na afloop, als de kou door de botten is getrokken, een bokbiertje in de lokale herberg...en proosten op die heerlijke herfst!

 

 

 

 

Please reload

Archief
Please reload